دسته: یادداشت‌ها

بحثی مختصر در باب معنای زندگی در ایران در لوای جنگ ایران و آمریکا

تنش‌های 2 سال اخیر در ایران از برای بسیاری از ایرانیان عادت شده، اما برخلاف بسیاری عادت‌ها، تأثیر-اش کم نشده‌است. کم نیستند جوانان و سالمندانی که در ایران می‌زیند و به‌واسطه‌ی زیستن در ایران و تنش‌های این مدت از کف داده‌اند امید را، از کف داده‌اند شوق را از برای زندگی‌ای بهتر در آینده‌ای دور […]

گذری سریع بر شعر شوپنهاوری رؤیای هستی

  • آرش شمسینویسنده: آرش شمسی
  • نوامبر 27, 2019
  • 2 نظر
ترانه‌ی رؤیای هستی از بنان [به آهنگسازی زنده‌یاد حسین‌علی ملاح و شعر عالی زنده‌یاد سیداسماعیل نواب‌صفا] از آن ترانه‌هایی است که گوش‌دادن به‌شان خیلی سریع یادآورمان می‌کند که در چه دورانی در این جهان و در این کشور زندگی می‌کنیم. به‌راستی چه چیز می‌تواند چنین بلایی بر سر موسیقی یک سرزمین آوَرَد که از ترانه‌هایی […]

2 پرسش اساسی و البته مغفول

  • آرش شمسینویسنده: آرش شمسی
  • اکتبر 8, 2019
  • 3 نظر
پرسش‌هایی بسیار در تاریخ فلسفه از سوی فلاسفه، مستقیم یا غیرمستقیم، مطرح گشته‌اند و پس از آن‌ها – ازآن‌جا که آن پرسش‌ها اهمیتی بسیار یافته‌اند – آن پرسش‌ها بارها مورد بحث و فحص از سوی فلاسفه‌ی مختلف قرار گرفته‌اند و در کتاب‌های متعدد در باب‌شان به‌تفصیل سخن رانده شده. البته که – به‌باور نگارنده‌ی این […]

فوتبال ایرانی و زن ستیزی ناآگاهانه‌ی ناآگاهانِ جوان

فضای مجازی مکانی عالی برای فحش‌دادن است؛ می‌توان بدترین و رکیک‌ترین و غلیظ‌ترین فحاشی‌ها را انجام داد و خیلی سریع دکمه‌ی Block را فشرد – به همین راحتی. نوجوان یا جوان در فضای مجازی می‌داند اگر فحاشی و توهین کند یک مُشتِ سنگین از طرف مقابل نصیب‌اش نخواهد شد؛ از همین روست که بدون کنتور […]

نگاهی به اینستاگرام | ازدحام توده‌ها و پیروی از سلبریتی‌ها

  • آرش شمسینویسنده: آرش شمسی
  • مارس 28, 2019
  • 7 نظر
خوزه ارگایی گاست زمانی کتابی نوشت با عنوان طغیان توده‌ها. در صفحات ابتدایی کتاب، بحث از پدیده‌ی ازدحام یا انباشتگی به میان می‌آید و سرآغازی می‌شود بر نقد گاست بر انسان توده‌ای و حضور توده‌ها در بسیاری جاها. گاست نوشت در قطار، در خیابان، در پاساژ و خلاصه در هر مکانی به‌وفور انسان‌ها وجود دارند […]

فوتبال و روان انسان پست | من هوادار هستم پس پست ام

  • آرش شمسینویسنده: آرش شمسی
  • فوریه 21, 2019
  • 9 نظر
تا تاریخ بوده و هست، اکثریت انسان‌ها روانی پست و زبون داشته و دارند. تنها عده‌ای معدود بوده‌اند که به‌سبب کرده‌های‌شان مجاب کرده‌اند دیگران را که آن‌ها را والا خوانند و روان‌شان را شریف انگارند. به مردمان زیستنده در دنیای امروز اگر بنگریم، نیک می‌توانیم دریافت که بیش از 95 درصدشان پست اند و ذلیل […]
lightbox